آيا نمىبينى كه چگونه دو نعمت حفظ و فراموشى كه مخالف يكديگر هستند ، هركدام منفعت‌هايى براى انسان دارند ؟ اين دو نعمت مخالف و متضاد براى انسان ، ضرورى هستند و مىبينى كه صلاح و نفع انسان در آن دو قرار گرفته است . » نعمت حياء و شرم « اى مفضّل ! ببين كه خداوند جليل القدر و عظيم الغنى ، حيا و شرم را فقط به انسان اختصاص داده و نه به حيوانات . اگر شرم و حياء نبود ، انسان مهمان نمىپذيرفت و وفاى به عهد نمىنمود و خواسته‌هاى مردم را بر آورده نمىكرد و از زيبايىها و خوبىها دورى مىنمود و بدىها و زشتىها را مرتكب مىشد . اى مفضّل ! مگر نمىبينى كه بسيارى از كارهاى واجب به خاطر شرم و حيا انجام مىشود ، چون اگر شرم و حيا نبود ، مردم حق پدر و مادر را رعايت نمىكردند و صلهء رحم نمىنمودند و امانت را به صاحبش بر نمىگرداندند و از فحشا دورى نمىكردند . آيا نمىبينى كه چگونه تمام چيزهايى كه صلاح و نفع انسان در آن است ، در او جمع شده . » صحبت كردن و نوشتن « اى مفضّل ! ببين خداوند ، چگونه نعمت حرف زدن را به انسان عطا كرده كه هرآنچه در نهان و دل او پنهان است ، به زبان مىآورد و تفكر خود را بازگو مىكند و مردم از درون او آگاه مىشوند . اگر اين نعمت نبود ، انسان همانند حيوانات بود كه نه مىتوانست ديگران را از درون خود باخبر كند و نه مىتوانست ، خود از درون ديگران باخبر شود . و همين‌طور است نوشتن ؛ كه اگر نوشتن نبود ، انسان از اوضاع و احوال انسان‌هاى گذشته باخبر نمىشد و اوضاع و احوال حاضران براى آيندگان ، مبهم مىشد . با نوشتن ، علوم و آداب و غيره محافظت مىشود و با نوشتن ، حساب و كتاب و معاملات بين انسان‌ها نوشته مىشود ، تا اشتباهى پيش نيايد و اگر نوشتن نبود ، تمام اطلاعات پيرامون انسان‌هاى